طالبی: کوپال با رویکردی متفاوت هدف ارزشمندی را نشانه گرفته است

مربی سگ فیلم سینمایی «کوپال» گفت: کوپال با رویکردی متفاوت هدف بسیار ارزشمندی را نشانه گرفته است. در این فیلم شاهد رفتارهای غلط انسانی در تقابل با حقیقت زیبای طبیعت هستیم که سگ به عنوان سمبلی، با وفای راستینش مخاطب را به فکر فرو می برد و اخلاق طبیعت را بار دیگر برایش بازگو ‌می کند.

محمد طالبی، مربی حیوانات و صاحب سگ فیلم سینمایی «کوپال» در خصوص نحوه حضورش در این پروژه گفت:

  • افتخار من این است که در فیلم سینمایی «کوپال» با هنرمندانی فرهیخته، سخت کوش و‌ متواضع همکار بودم، آنهایی که با وجود تمامی سختی ها و‌کاستی ها همواره پشتیبان هم بودند. همکاری با کاظم ملایی با نگاه متفاوت توام با تلاش بی نظیرش برای موفقیت «کوپال» تجربه ای خوب و دلنشین برای من، همکار و دوست عزیزم آقای رجایی بود.
  • وی افزود: ابتدای سال۹۴ تماسی مبنی بر تحلیل و بررسی ویژگی های شارون (سگ داستان) برای نقش آفرینی در فیلم «کوپال» گرفته شد. پیش از اولین ملاقات رسمی، آقای ملایی به همراه عوامل تولید چندین بار شارون را دیده بودند. تعداد جلسات ما نسبتا زیاد بود، ماهیت حمایتی فیلمنامه از محیط زیست و حیوانات به من انگیزه زیادی می داد و من بارها فیلمنامه را خوانده بودم. همچنین در این جلسات به هم اندیشی چگونگی اجرای تک تک صحنه ها می پرداختیم. در نهایت نتایج خوبی هم حاصل شد.

طالبی در خصوص سختی ها و چالش هایی که در طول فیلمبرداری با آن مواجه بود، ادامه داد: ما می دانستیم که کار در پروژه «کوپال» دشوار است و فیلم به دنبال انجام چند فرمان ساده توسط سگ نیست، بلکه باید به عنوان یکی از مهمترین شخصیت های فیلم نقش آفرینی کند و‌ می توان گفت برای اولین بار بود یک حیوان در سینمای ما یک نقش مهم و کلیدی را قرار است بازی کند. از این حیث ما بیش از دو ماه زودتر خودمان را به لوکیشن رساندیم. زمانی که عوامل تولید و طراح صحنه و همکاران محترمش به تازگی شروع به کار کرده بودند.

وی افزود: ما بیش از 90 درصد از نقش هایمان را تا قبل از شروع فیلم برداری تمرین کرده بودیم. برخی از آنها برگرفته از پتانسیل ها و آموزش های پیشین شارون بود و برخی دیگر منحصرا برای فیلم آموزش داده شد. اما در مورد آقای لوون هفتوان عزیز کار ما کمی دشوار بود. قرار همراهی ایشان با گروه ما حداقل دو هفته قبل از شروع فیلمبرداری بود، متاسفانه به دلیل مشکلاتی که همواره گریبان گیر کوپالی ها در طول فیلم برداری بود این امر محقق نشد و تنها یک روز قبل از ضبط اولین صحنه، موفق به ملاقات ایشان شدیم.

طالبی با اشاره به استفاده بسیار کم حیوانات در فیلم های سینمایی ایرانی، عنوان کرد: متاسفانه به ندرت شاهد حضور حیوانات در فیلم های سینمایی هستیم و این دو جامعه (مربیان حیوانات و سینمای ایران) نسبت به یکدیگر شناخت کافی ندارند. چالش ما معرفی شارون به لوکیشن و بازیگران نبود بلکه ما باید با تمامی عوامل که بیش از ۴۰ نفر بودند بطور ویژه برای رسیدن به خروجی حداکثری در تعامل می بودیم؛ همانطور که اشاره کردم و در فیلم شاهد آن هستید در این اثر سگ شخصیتی دارد و صرفا به معنای حضور یک جانور نیست. شارون در نقش هایکو باید با زبان بسته شادی، غم و حرف هایش را با رفتارهایش به نمایش می گذاشت، ما در این راستا بسیار تلاش کردیم تا بتوانیم این امر را به گونه ای به ارمغان بیاوریم که مخاطب کاملا شارون را به عنوان بازیگر بپذیرد و بتواند به راحتی با آن ارتباط برقرار کند.

وی در مورد واکنش های شارون تاکید کرد: من فکر می کنم «کوپال» در ارتباط حسی و عاطفی بین انسان و حیوان (یک مرد و یک سگ) موفق عمل کرده است، همچنین تاثیر موقعیت های تک نفره هایکو در اثر مشهود است، از این جهات «کوپال» از معدود آثار موفق سینمای ایران به حساب می آید. از طرفی شرایط نابرابر تولید، فقدان امکانات و سرمایه پروژه بیش از دیگر عوامل گریبان‌گیر ما شده بود، نمی توانستیم از شارون انتظار انعطاف انسان گونه نسبت به شرایط داشته باشیم و این عامل ها گاهی برایش چالش برانگیز و طاقت فرسا بود. ما در طول پروژه شاهد تلاش همه جانبه شارون برای انطباق خود با گروه بودیم. یکی از جالب ترین اتفاقات در نیمه های راه رخ داد؛ در حین ضبط زمانی که آقای صمدزاده عزیز سکوت را اعلام می کرد شارون بدون هیچ گونه آموزشی بی حرکت می ماند، نفس هایش را آرام می کرد تا در این سکوت شریک ما باشد و به محض شنیدن صدای کات همانند عوامل آزادانه رفتار می کرد. او کاملا فهمیده بود به کار و تمامی گروه احترام می گذاشت.

طالبی در خصوص سابقه حضور شارون در فیلم ها گفت: «کوپال» اولین تجربه شارون بود و من معتقدم ما کارمان را خوب انجام دادیم. این پروژه تجربه خوبی برای شارون در آشنایی با محیط سینما بود و مطمئنا در فیلم های دیگر آماده تر است. سگ ها حیوانات بسیار باهوشی هستند. ما در مدرسه حیوانات خانگیمان در حال آموزش سگ های کمک به بیمار هستیم. وقتی آنها قادر به چنین کار ارزشمندی هستند به راحتی می توانند در سینما فعالیت داشته باشند. آنها بخشی از زندگی و همراهان همیشگی ما هستند و می توانند در قصه های ما تاثیر گذار باشند.

وی خاطرنشان کرد: «کوپال» با رویکرد متفاوتی که نسبت به اکثریت سینمای ایران دارد هدف بسیار ارزشمندی را نشانه گرفته است. همواره حمایت از محیط زیست وحیوانات یکی از بزرگترین نگرانی بشریت است و ما در تمامی دنیا شاهد حمایت های بسیاری هستیم. ما می توانیم با ساخت و ‌حمایت از اینگونه فیلم ها قدم بزرگی در راستای فرهنگ سازی در کشور عزیزمان برداریم و حمایت های مردمی را بیش از پیش توسعه دهیم.

طالبی در خصوص ویژگی های فیلم سینمایی «کوپال» یادآور شد: حمایت از محیط زیست و حیوانات دغدغه جدا نشدنی من و تمامی حامیان ایران است، این جامعه همواره به دنبال فرصتی برای حمایت فعالیت هایی در این مسیر می باشند. به نظرم «کوپال» توانسته به گونه ای متفاوت و واقعگرانه آن را به نمایش بگذارد. در این فیلم شاهد رفتارهای غلط انسانی در تقابل با حقیقت زیبای طبیعت هستیم که سگ به عنوان سمبلی، با وفای راستینش مخاطب را به فکر فرو می برد و اخلاق طبیعت را بار دیگر برایش بازگو ‌می کند.

وی همچنین درباره همکاری و تعامل شارون با زنده یاد لوون هفتوان گفت: زنده یاد لوون هفتوان یا عمو لوون عزیز یکی از دوست داشتنی ترین افرادی بود که در طول زندگی ملاقات کردم. ما در پروژه کوپال خاطرات خوبی داشتیم من به این تجربه افتخار می کنم او همیشه در یاد من زنده است. نبود زمان کافی برای آشنایی و‌ حس بی اعتمادی کهنه عمو لوون عزیز نسبت به سگها، همچنین کم و و‌کاستی های پروژه، کار را برای ما پیچیده و‌ دشوار کرده بود. ما نیاز به زمانی بیشتری داشتیم تا هردو (عمو لوون به شارون و شارون به عمو لوون) به هم اعتماد کنند اما عمو لوون شرایط را عمیقا درک‌ می کرد و توانسته بود رابطه خوبی با شارون برقرار کند. در طول کار هرگز به من اجازه نمی داد که به شارون سخت بگیرم و همواره معتقد بود قصور از سمت ما و شرایط است و شارون هیچ تقصیری ندارد.

طالبی اضافه کرد: به نظر من بازی عمو لوون عزیز بسیار قابل تقدیر است، او توانست از عهده ایجاد موقعیت های روابط پیچیده عاطفی و حسی مابین انسان و حیوان ( یک مرد و یک سگ)- که در حالت معمول نیازمند صرف زمان بسیاری می باشد- فارغ از تمامی مشکلات، به خوبی برآید. او توانست به بهترین نحو ثمره زیبایی همزیستی با حیوانات و احترام به محیط زیست را به نمایش بگذارد.

مصاحبه از : بهاره گل پرور

عکس: علی دلک آبادی

منبع: سایت رسمی کوپال

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *